Galaico e Conservador

“Galicia Aberta”… ao Islám

outubro 30th, 2006

O portal “Galicia Aberta” promociona a imigración islámica e desatende ao público europeo

A Xunta de Galiza inaugurou recentemente o portal http://www.galiciaaberta.com/, que segundo eles pretende ser “o espazo de referencia en Internet para os cidadáns galegos que residen no exterior, os cidadáns inmigrantes que se asentan en Galicia e aqueles que retornaron ou se atopan inmersos no proceso de retorno.”

Esta web está en galego, que é o idioma dos cidadáns galegos que residen no exterior e dos que queren ou van retornar á nosa nación. A web ten tamén unha versión en castelán, o que pode ser comprensible posto que hai moitos fillos de emigrados galegos que residen na Arxentina e Uruguai, e que aínda non dominan o galego.

Incomprensiblemente, a web carece dunha versión en inglés para o público internacional. Se de verdade esa web estivese dirixida a “os cidadáns inmigrantes que se asentan en Galicia” haberá que ter unha versión en inglés para poder informar a todos os cidadáns da Unión Europea que por motivos diversos veñan a vivir a Galiza (negocios, estudos, matrimonio, etc).

O que é aínda máis incrível e intolerável é que a Consellería de Emigración da Xunta de Galiza está a gastar os cartos de todos os galegos mantendo no portal “Galicia Aberta” unha versión… en árabe!!!

Cada ano chegan ao noso país milleiros de cidadáns europeos (británicos, alemáns, franceses, polacos, etc), que en xeral caracterízanse por un nivel cultural alto, recursos económicos suficientes, e boa capacidade de integración na cultura galega. Este tipo de cidadáns europeos son ignorados pola Xunta de Galiza na súa web “Galicia Aberta”.

En troques, a Xunta non ten reparos en promocionar a imigración islámica a Galiza, gastando os cartos de todos os galegos en atraer man de obra pouco cualificada e de nula capacidade ou vontade de integración na cultura galega.

Musulmans cuspindo e queimando as bandeiras de Europa e de Dinamarca

Como contribuinte que financia cos meus impostos o funcionamento da administración pública galega, exixo que habiliten xa unha versión en inglés de “Galicia Aberta”, e asímesmo manifesto o meu desacordo por utilizaren recursos públicos para promocionar a imigración islámica a Galiza, gastando os cartos de todos os galegos en atraer man de obra pouco cualificada e de nula capacidade ou vontade de integración na cultura galega.  

Envíen as súas protestas a:
emigracion.inmigracion@xunta.es
administrador@galiciaaberta.com

 

Poden utilizar este modelo de carta:
http://www.forum-gallaecia.net/viewtopic.php?t=128

Chuzame! chúzame -

Reflexom sobre a extensom territorial dumha federaçom da Gallaecia

outubro 19th, 2006

Este artigo é umha proposta de debate sobre o território dos estados galaicos que desejem participar numha federaçom da Gallaecia. A análise olha á evoluçom histórica dos povos da Gallaecia bracarense, lugense e asturiense, e termina com umha reflexom sobre a relaçom entre território e identidade nacional dos povos galaicos modernos.

A Gallaecia moderna ainda está viva. Ainda há galaicos que desejam liberdade nacional e que compartem um mesmo ideário e cultura galaica, em Vigo, em Porto, em Braga, em Lugo, em Ponferrada... O ideário dumha Gallaecia, cultural ou política, está a tornar-se cada vez mais popular (Eixo Atlántico na política, Copa Gallaecia de fútebol no desporto, festivais intercélticos na música, etc).

A história conta-nos qual era o território da Gallaecia do passado, um território que mudou varias vezes de extensom. Assím é a história da Europa, é a história de povos que evoluirom, ou que sobreviverom, ou que desaparecerom. Os povos evoluem e as suas fronteiras também, e o movimento histórico de fronteiras políticas termina por criar áreas fronteiriças de transiçom cultural entre duas nações diferentes.

Qual é a Gallaecia actual? É a Gallaecia moderna igual que a Gallaecia histórica? Até onde chega a cultura e a naçom galaica do século XXI? Qué territorios poderiam estar interessados numha federaçom de povos galaicos? Para compreendermos o nosso presente e o nosso futuro proponho olhar primeiro á evoluçom histórica do território da Gallaecia nos últimos 2000 anos.

1 - A GALLAECIA ANTES DA INVASOM ROMANA

Tradicionalmente, os povos galaicos estavam organizados em pequenos reinos célticos soberanos que ás vezes formavam alianças político-militares de uns contra outros. Mesmo a falta de unidade nacional, os reinos galaicos forom uns dos derradeiros territórios da Europa continental em serem conqueridos polo Império Romano. No Periodo do Triunvirato, anos 44-31 A.C., Roma ainda nom controlava os territórios correspondentes ás Gallaecias bracarense, lugense e asturiense.

2 - OS TRES POVOS DA GALLAECIA

A administraçom romana identificou tres grandes povos galaicos: bracarenses, lugenses e asturienses. Segundo descripções e documentos da época, como a do polímata grego do século II Claudius Ptolomaeus, os galaicos bracarenses viviam nas terras entre o rio Douro e o rio Lerez; os galaicos lugenses viviam nas terras dentro da linha que vai do rio Lerez ás montanhas de Trives e Ancares e ao rio Navia; e os galaicos asturienses viviam ao leste do rio Navia e das montanhas de Trives e Ancares.

3 - PROVINCIA DA GALLAECIA, ANO 293 D.C.

A partir do ano 293 D.C. a reforma administrativa do Emperador Diocleciano convirte á Gallaecia numha única província administrativa dentro do Império Romano. Esta é a primeira vez na história que os tres povos galaicos aparecem unificados dentro dum mesmo quadro político-administrativo chamado "Gallaecia". O território da Provincia Gallaecia abrangia as terras dos bracarenses, lugenses e asturienses, e mesmo chegou a expandir-se sobre novos territórios da meseta celtibérica até as actuais vilas de Sória e Segóvia.

4 - REINO DA GALLAECIA, BAIXA IDADE MEDIA

No ano 409 umha dinastía germánico-sueva unificou aos povos galaicos e criou o primeiro reino feudal da Europa medieval: o Galliciense Regnum ou Reino da Gallaecia. O território do Reino da Gallaecia abrangia os lindes históricos dos bracarenses, lugenses e asturienses, e mais incorporava permanentemente um novo território: as terras lusitanas entre Douro-Mondego ou “Marca do Mondego”. Em tempos de expansom militar, o Galliciense Regnum ocupou novos territórios dentro da meseta celtibérica e da Lusitánia e chegou a expandir-se até a actual regiom de Andaluzia.

5 - FRONTEIRAS ESTAVEIS DO REINO DA GALLAECIA, SECULOS V-VIII

Desde a instauraçom do Reino da Gallaecia as suas fronteiras permanentes e estáveis abrangiam os lindes históricos dos galaicos bracarenses, lugenses e asturienses, e mais as terras lusitanas entre Douro-Mondego. No ano 585 mudou a dinastia governante do Reino da Gallaecia, mas nom o seu território. A nova dinastía germánico-visigoda mantivo a autonomia política e a integridade territorial do Galliciense Regnum (Leovigildo, “Rex Gallaecia, Hispania e Narbonensis”; presença no III Concilio de Toledo das igrejas “Spaniae, Galliae vel Galliciae”, etc).

6 - GALLAECIA NO SECULO IX

Trás a invasom árabe da Gallaecia do ano 715 os muçulmanos chegarom a ocupar temporariamente as terras bracarenses e asturienses. Na Gallaecia asturiense os árabes establecerom umha prefeitura na cidade de Xixón até o ano 722, data na que a historiografia marca o começo do contra-ataque galaico. Este reino galaico é ainda conhecido polos povos europeios (Francos, Escandinavos, Británicos) e muçulmanos como Regnum Gallaetiae. O novo Reino da Gallaecia completou a recuperaçom de todas as terras bracarenses com a conquista de Porto no ano 868 e também tomou dos mouros novos territórios na meseta celtibérica.

7 - FRAGMENTAÇOM DA GALLAECIA NOS REINOS DE GALIZA, LEOM E PORTUGAL

A falta dumha dinastia monárquica forte provocou luitas de poder entre a nobreza asturiense e lugense, e terminou com a fragmentaçom da Gallaecia em dous reinos diferentes. No oeste, as gallaecias lugense, bracarense e parte da asturiense formarom o Reino da Galiza, sucessor histórico do Reino da Gallaecia. No leste, o resto da gallaecia asturiense formou o Reino das Astúrias, que mudou o seu nome em 1030 para Reino de León. Os reinos de Galiza e León mantinham umha estreita relaçom política, compartiam frequentemente dinastias monárquicas, e compartiam também o idioma galego como língua de governo ou língua franca. A derrota dos exércitos de Leom e Galiza contra os castelãos na Batalha de Tamarom em 1037 provocou anos mais tarde outra partiçom da Gallaecia com a criaçom do Reino de Portugal, fundado sobre os condados galegos de Portucale (Gallaecia bracarense) e Coimbra (norte da Lusitánia). Os lindes territoriais destes tres reinos galaicos eram quase idénticos aos lindes das antigas gallaecias bracarense, lugense e asturiense.

8 - NACIONALISMO HISPANO E LUSITANO, E PERDA DA IDENTIDADE DA GALLAECIA, SECULOS XV-XXI

Nos passados seis séculos os nacionalismos hispano e lusitano tentarom diluir a identidade nacional galaica dos povos bracarense, lugense e asturiense. No Reino de Portugal a capital e o poder do estado marchou á Al-Lisbuna, na estremadura lusitana, e começou um processo de aculturizaçom lusitanista. O Reino de Leom desapareceu e foi absorvido política e culturalmente por Castela, com a que comparte a árida meseta hispana. O Reino da Galiza foi submetido constantemente a umha “Doma e Castraçom” política, económica e cultural por parte de Castela. Induvidavelmente, a identidade nacional e territorial da Gallaecia recuou muito nos passados seis séculos... Mas nom desapareceu!


Mapa: Gallaecia Regnum, por Mercator-Hondius no ano 1613

9 - IDENTIDADE NACIONAL GALAICA NA GALLAECIA CONTEMPORANEA:
UMHA PROPOSTA TERRITORIAL PARA A FEDERAÇOM GALLAECIA

Onde existe ainda hoje umha identidade nacional galaica?

A Galiza é -como o seu nome evidéncia- o território que conservou vivo a memória do Reino da Gallaecia e o seu espírito soberanista e reunificador. Na Galiza existe um território lugense (comarcas do norte e o centro), um território bracarense (comarcas ao sul do rio Lerez) e um território asturiense (comarcas de montanha do sul-este). A Galiza conserva umha forte identidade etnográfica, cultural e nacional reconhecida internacionalmente. É na Galiza que está mais forte o movimento de soberania nacional e de federalismo dos povos galaicos.

As terras entre Douro e Minho seguem a sofrer umha aculturizaçom promovida polo nacionalismo lusitanista. Ainda assim, sobrevive nas terras bracarenses um crescente sentimento de origens nacionais galaicas, que se manifesta por exemplo em iniciativas políticas (Eixo Atlántico), desportivas (Copa Gallaecia) ou musicais (festivais intercélticos). Este sentimento de origens nacionais galaicas é especialmente intenso nas regiões minhotas e de Trás-os-Montes.

Existem dous territórios do antigo Reino de Leom, Gallaecia asturicense, que tradicionalmente simpatizam com a cultura galaica e, ocasionalmente, tém falado da conveniéncia dumha possível uniom com a Galiza. Estes dous territórios som a comarca de As Portelas (galego-falante) e a regiom de O Bierzo (galego-falante no occidente e castelão/astur-falante no centro e leste). Existe também um território galaico-lugense dentro da actual Comunidade Autónoma da Astúrias onde organizações e indivíduos trabalham polo achegamento entre a sua Comarca Eo-Navia e a Galiza.

Fora destes territórios mencionados anteriormente já nom existe hoje nengum sentimento social significativo de pertença á Gallaecia cultural. Os antigos territórios estremeiros da Gallaecia -Leom, Astúrias e Marca do Mondego- foram os mais vulneráveis ás estratégias de aculturizaçom e assim carecem na actualidade de movimentos sociais ou culturais abertamente orgulhosos da sua história galaica. Pior ainda, em perfeita sintonia com o nacionalismo hispano ou luso, muitos dos seus habitantes mesmo agitam actitudes antigalaicas e hostis á soberania da Gallaecia. Mas se quadra esta situaçom poderia evolucionar no futuro: Desde há duas décadas o novo movimento culturalista asturiense está a importar a estratégia folclórica e cultural da Galiza e, similarmente, a regiom do Mondego olha sempre com simpatia as iniciativas lançadas desde a vizinha Gallaecia bracarense. Se quadra estas relações som a semente para umha mais estreita e leal cooperaçom futura.

A tarefa dos nacionalistas é trabalhar por um país melhor e por umha naçom soberana. Para maximizar a efetividade do nosso trabalho é imprescindível concentrar os nossos esforços no coraçom atlántico da Gallaecia, na independéncia das Gallaecias norte e sul. A independéncia e a reunificaçom federal do norte e do sul é prioritária.

Ao mesmo tempo deve-se trabalhar duro para que esta Gallaecia seja umha economia potente e um modelo de sucesso e bem estar para os seus cidadãos. Só umha Gallaecia forte e próspera atrairá o interesse doutros territórios históricos da Gallaecia como a Marca do Mondego ou algumhas regiões estremeiras da Gallaecia leste, que deverám encontrar as portas da federaçom sempre abertas para participar no projecto político galaico em pé de igualdade.

 

Pode comentar este artigo no Forum Gallaecia
http://www.forum-gallaecia.net/viewtopic.php?p=433

Chuzame! chúzame -

Impacto social da imigraçom massiva: o caso multiculturalista inglês e a homogeneidade cultural escocesa

outubro 19th, 2006

Um artigo de Iain MacWhirter (comentarista político escocés e politólogo da BBC) publicado no prestigioso jornal "The Herald" de Escócia em maio de 2006.

 

Traduçom ao galego:

A diversidade racial está a separar a Escócia e a Inglaterra em direcçoes diferentes

"Nacionalismo Progressista" é um tipo de palavraria mais própria dumha conferência do Scottish National Party que dos gabinetes de direcçom política do Labour Party, mas essas duas palavras estam a converter-se em tema sério de debate dentro do centroesquerda inglês.

O editor do magazine político Prospect, David Goodhart, vêm de publicar umha série de artigos nos que pede à esquerda que abrace umha ideologia identitária para a naçom inglesa. Goodhart pensa que os liberais deveriam ser menos liberais sobre a imigraçom e começar a defender o direito dos ingleses nativos a poder viver dentro da sua própria cultura. Goodhart diz: "A linguagem do universalismo liberal que domina o debate público ignora as afinidades reais entre povo e terra" e afirma que as duas vagas migratórias, umha procedente dos países da Commonwealth nos anos 1950, e outra de africanos e asiáticos nos anos 1990, provocarom o colapso da tradicional coesom da sociedade inglesa e do consenso social que dá origem ao Estado do Bem-estar.

"A alta imigraçom e a diversidade de estilos de vida favorece o dinamismo económico," diz, "mas também pode erosionar o sentimento de obriga mútua ou responsabilidade social, reduzindo o compromiso de pagar impostos e promovendo o abandono dos serviços públicos." Segundo Goodhart, nom se pode esperar que a gente se comporte como um povo quando nom se sinte parte dum povo. Nos últimos anos as classes trabalhadoras virom como a chegada massiva de imigrantes transformou tanto os seus vizindários que já nom os reconhecem e virom também que estes imigrantes estam a receber um atendimento preferencial por parte do Estado do Bem-estar.

Por suposto que nom há evidência de que a gente de raça branca esteja a ser maltratada polo Estado do Bem-estar, mas para Goodhart isso nom importa. El pensa, como Burke, que o sentimento de nacionalidade nasce a partir da existência de laços familiares e de amizades, dumha história comum e dumha lingua comum. "Falando claro," diz, "a maioria de nós preferimos á nossa própria gente."

"A admiraçom da esquerda por umha sociedade diversa e multiracial corre o risco de acabar com os valores e com a gente que eles diziam defender." Goodhart nom propõe que se fechem as portas à imigraçom, mas propõe que se estabeleçam límites no direito à obtençom da nacionalidade. "Os emigrantes económicos temporais ou certos tipos de refugiados políticos podem receber residência temporária e direito de trabalhar (mas nom de votar) e ter um acesso limitado a alguns serviços do Estado do Bem-estar, mentres que os emigrantes permanentes que demonstrem um esforço real de integraçom podem receber um acesso completo a todos os serviços do Estado do Bem-estar." Como na prática isto converteria aos imigrantes numha espécie de cidadãos de segunda classe, Goodhart foi naturalmente acusado de promover a discriminaçom racial.

E que tem que ver todo isto com nós os escoceses? Muito. Primeiro, qualquer mudança significativa nas atitudes dos ingleses respeito à sua política de imigraçom é interessante, porque na Escócia necesitamos imigrantes e na Inglaterra, cada vez mais, nom. Tampouco podemos ignorar o renascer do nacionalismo inglês como se fosse algo que só se manifesta no futebol.

O Chanceler Gordon Brown está influenciado polas ideias de Goodhart e assím o demonstrou num recente discurso no que falou sobre a nacionalidade: "Devemos reconhecer a importáncia e a necessidade de celebrar o sentimento britânico como fórmula para combater o separatismo e a desintegraçom". Ultimamente Brown aparece todo o tempo em fotos com a bandeira do Reino Unido, apoiando a David Beckham e pedindo que se promova nas escolas o sentimento de nacionalidade britânica.

Na realidade, o Chanceler diz todo isto para luitar contra o separatismo escocês, principalmente o Scottish National Party (SNP). De todas maneiras, conscientemente ou nom, o Chanceler está a apoiar esse clamor crescente dos ingleses que desejam umha definiçom mais concreta da autoidentificaçom nacional da Inglaterra. Quando David Goodhart pede lições de história e nacionalidade nas escolas, el nom está a pensar na Autonomia da Escócia nem no “Braveheart” William Wallace.

Esta redefiniçom da nacionalidade proposta polo “Nacionalismo Progressista” de Goodhart é umha resposta ao aumento em votos do British National Party (BNP) e à predominância da cruz de Sam Jurjo – que também era o símbolo do BNP – nos estádios de futebol. Também é umha resposta à crise que está a sofrer o multiculturalismo.

O multiculturalismo era a política que promoveram muitos concelhos ingleses após o Informe Scarman (Scarman Report) sobre os distúrbios de Brixton de 1981. Daquela pensava-se que era de sentido comum o promover a diversidade étnica e cultural das cidades. Mas quando se soubo que os terroristas islâmicos de Londres nasceram na Inglaterra e foram educados na Inglaterra, e que eles nom consideravam a Inglaterra como o seu próprio país senom como um país inimigo, a gente começou a perguntar-se se o multiculturalismo nom estaría a provocar um separatismo étnico.

Quando a gente critica o multiculturalismo esquecem que o Reino Unido era um estado multicultural antes de que começara a imigraçom massiva procedente de países da Commonwealth. Escócia, Gales e Irlanda do Norte formavam essa mistura multicultural. Hoje existe um perigo real de que os escoceses se convirtam em vítimas colaterais dessa confusom e anxiedade provocada pola desintegraçom da sociedade civil inglesa. Alguns afirman que ja está a passar. Existem leis contra o racismo, mas ainda é normal escuitar em Londres falar dos “escoceses de merda” (bloody Scots) ou que Escócia é um peso para a economia inglesa. Já escuitamos muitas vezes em debates dizer que um escocês nom tem direito a ser Primeiro Ministro do Reino Unido porque nós já temos autonomia, e aliás o conservador liberal David Cameron falou seriamente de retirar aos deputados escoceses o direito de voto nalguns assuntos tratados no parlamento do Reino Unido.

Querem-nos apresentar todo isto como umha classe de reforma constitucional contra a Autonomia da Escócia, mas do que se está realmente a falar é dumha espécie de dobre nacionalidade, polo menos dentro do parlamento, esquecendo que até o dia no que a Escócia se declare independente, o parlamento de Westminster segue a ser o parlamento de todo o “Reino-Unido”.

O que se está a propor é de introducir critérios étnicos dentro da representaçom democrática, que a partir de entom poderiam ser fácilmente expandíveis ao conceito da nacionalidade. Mas há ainda outra questom na análise de Goodhart. El afirma que o Estado do Bem-estar só é possível em estados social e étnicamente homogéneos com umha série de valores compartidos intensamente polo seu povo. Essa é a diferença, pensa el, entre os países Nórdicos como Suécia, que tem um sólido Estado do Bem-estar, e os Estados Unidos da América, que nom o têm. Essa também poderia ser a diferença entre a Escócia e a Inglaterra.

Instituções públicas do Estado do Bem-estar como a Seguridade Social (NHS - National Health Service), que estam a sofrer umha grave crise na Inglaterra, continuam em todo caso a ser muito populares na Escócia, onde todos nós nos preocupamos polo bom funcionamento destes serviços públicos. Poderia ser que os escoceses tenhamos políticas mais social-demócratas porque a Escócia é mais branca que a Inglaterra? Som similares as políticas de serviços públicos na Suécia e na Escócia porque a imigraçom massiva está toda na Inglaterra e nom na Escócia?

Se Goodhart tem razom –e eu espero sinceiramente que nom a tenha– a Escócia e a Inglaterra estam a ir em duas direcçoes muito diferentes, essencialmente por causa da diversidade racial. Em qualquer caso, seria irónico que os escoceses se sentirem expulsos do Reino Unido porque a Inglaterra nom é capaz de assimilar as consequências da sua imigraçom massiva. Temos que vigiar de perto esse “Nacionalismo Progressista”.

Iain MacWhirter, maio de 2006
Chefe comentarista político do jornal escocés "The Herald"
Politólogo da BBC e doutros médios de comunicaçom escoceses

Texto original:
http://www.theherald.co.uk/features/63024.html

 

Pode comentar esta noticia no Forum Gallaecia
http://www.forum-gallaecia.net/viewtopic.php?t=88

Chuzame! chúzame -

BNG contento coas esmolas dos Orzamentos de España

outubro 18th, 2006

O comunista Francisco Rodriguez contento coas esmoliñas da EspañaO parlamentario comunista Francisco Rodríguez (UPG-BNG) vén de anunciar que votará "SI" aos Orzamentos do Estado Español porque o PSOE accedeu a dar 60 millóns máis a Galiza. Rodríguez xustifica o seu apoio por mor da "mellora cuantitativa dos investimentos".

Mellora cuantitativa nos orzamentos? Éxito negociador do comunismo galego? Algúns de nós nen cremos nos mouros nen comulgamos con rodas de muíño. En palabras do compatriota Xosé Luís Barreiro Rivas:

"Despois da mala experiencia do ano pasado, que terminou nun fracaso negociador dun feixe de euros, o portavoz do BNG no Congreso quere repoñer no gran teatro da política galega a coñecida obra "A vaquiña polo que vale", cuxo manido argumento é identificarse en todas partes coa visión máis cutre e máis tópica da política galega. A base de tan aburrida representación é sempre a mesma: Madrid presenta un proxecto de orzamentos que «marxina a Galicia». Nese momento aparece Paco Rodríguez - ¡tachán, tachán! - e di que non pensa apoiar unhas contas impresentables. Solbes, con xesto compunxido, resístese. Pero, ante o enorme peso dos dous deputados nacionalistas, acaba cedendo. E entón saca a carteira e pacta unha emenda de 40 millóns de euros que nunca se executan. Soa a música, cae o pano, aplaude o respectable e ata o ano que vén!

Sabedores de que a festa se repite, nos gabinetes de Solbes xa teñen coidado de rebaixar a partida inicial en 40 millóns de euros, para poder incluílos en canto chame Paco Rodríguez. E así imos, ano tras ano, coma se os galegos fósemos imbéciles -se cadra sómolo- e nos chupásemos o dedo. Pero eu non protesto por orgullo, nin polo simple rito de demostrar que lles pillei o truco, senón pola profunda convicción de que esta práctica dana gravemente os nosos intereses e actúa en contra da nosa modernización política.

Cando o BNG pon en escena o seu potencial de chantaxe -así lle chaman os politólogos- e pon contra as cordas ao seu socio de coalición, está aceptando e lexitimando un modelo de acción política que, no canto de razoar as demandas, esíxeas porque pode. E por iso é normal que, unha vez que a práctica está aceptada, o Goberno de Madrid empece a medir con precisión o potencial de chantaxe exercida polos seus socios. E é nese momento cando entran Chaves de Andalucía, Montilla de Cataluña, Areces de Asturias, Patxi López do País vasco, Rodríguez Ibarra de Estremadura e non sé quen de Castela-A Mancha, e fan o seu agosto, xa que todos eles teñen máis capacidade de presionar a Zapatero que o BNG e o PSDEG-PSOE xuntos.

En termos de cultura política, é desesperante que, logo de criticar durante vinte anos a cultura electoralista do PP, nos traten de convencer agora de que os orzamentos se fan así, e que os futuros trens de Galiza dependen deste teatro -para o meu gusto patán- que se repite por defuntos, igual que Don Juan Tenorio. Por iso non me deixarei impresionar cando Solbes saque a carteira e nos dea a esmola que lle lexitima para investir a caño libre en Madrid e o arco mediterráneo. Como sempre."

Pois si, este teatro tense que acabar xa. Nada de esmolas duns cantos millonciños. Se Galiza realmente é "España", que nos den o que lexítimamente é noso: as mesmas partidas de investimento para o atlántico galaico que para o mediterráneo ibero. Nós estamos en frente das potentes economías atlánticas da Inglaterra, Irlanda e Franza. Os outros están en frente de Africa, Malta e Italia. Xa está ben de subvencionar cos nosos cartos a economía dos ibero-mediterráneos. Necesitamos unha forza política galega que teña a coraxe de pedir para Galiza tanto ou máis diñeiro do que Madrid lle dá a Cataluña. Así de simple. Nada de esmoliñas duns cantos millóns.

 

Pode comentar esta noticia no Forum Gallaecia
http://www.forum-gallaecia.net/viewtopic.php?t=144

Chuzame! chúzame -

Anotacións recentes

Etiquetas

Anthosia3c sponsored by Seven Jeans for all Mankind